Little question:

Hey,

Van dit bericht: Little question, maak ik een soort van dagboek.

Dit bericht WAS een gemene sneer naar één van mijn vriendinnen.

Ik heb spijt. Maar nu maak ik er een soort van BFF-diary van. 

Maar niet alleen ik was in de fout. Hier heb je eigenlijk het 

bericht van Little Question dat verandert

in een soort van diary.

Het begon allemaal gisterenmiddag.

De meisjes van onze klas speelden (gewoon 10-Bal) met de jongens van onze

klas. Eén van de meisjes ging alleen zitten. Ik moet eerlijk zeggen, ik had het eigenlijk

niet eens gemerkt... Toen we uiteindelijk moesten gaan eten in de eetzaal viel het

me op dat het meisje dat aan de kant was gaan zitten met een gezicht op donderen

aan tafel zat. Als ik wist waarom, had ik haar GROOT gelijk gegeven, maar eigenlijk wist ik dus

totaal niet waarom. Toen we na het eten uit de eetzaal buiten kwamen, ging die vriendin terug

op datzelfde bankje zitten. Wij gingen met z'n allen bij haar staan, om te vragen wat er was. Ze antwoordde

niet. We hebben wel 1000 keer gevraagd wat er was. Opeens vertrok haar gezicht, naar eigenlijk een

vrij boos gezicht, als we wisten waarom ze zo'n gezicht trok, zouden we haar GROOT gelijk gegeven

hebben. Maar ja, ze zij niets, dus wisten we ook verder niets. Dan zei één van onze andere vriendinnen

"Je bent eng." Ze zij het eigenlijk maar gewoon om de boze vriendin aan het lachen te krijgen,

maar dit had een tegenstellend effect. Ineens schopte de boze vriendin de andere vriendin die zij

"Je bent eng." in haar scheen. Momenteel ziet deze een beetje blauw. Ik trok de geschopte vriendin meteen

weg, om een heus gevecht of een knellende scheldpartij te vermijden.

We gingen op een plaatsje ver van de boze vriendin staan. We hebben eigenlijk niet geroddeld, wat je

in zo'n situatie meestal wel doet. Onze gedachten stonden meer naar de geschopte vriendin op andere

gedachten te brengen. Want ze was echt van haar melk. Een vriendin die jou gewoon schopt, brrr, ik mag

er niet aan denken. Van de ene op de andere moment stonden de jongens naast ons. Ze vroegen

of het echt waar was wat ze gezien hadden. Oeps, ze hadden het voorval dus live meegemaakt.

Ik hoorde iemand achter mij luid JA! roepen. Ik kon de stem eigenlijk niet thuis brengen, serieus,

omdat ik zo kwaad was, maar tegelijk ook aan het nadenken was wat ik moest antwoorden.

Maar ja, er was al geantwoord. En toen begonnen de jongens te brullen voor de hele speelplaats

"Wij staken tegen N. " (de naam van de boze vriendin). Ik probeerde hen te doen stoppen

met dat te roepen, en toen gingen de jongens tegen iets anders staken, tegen barbies en meisjes.

Oké, dat was dan al in orde, maar aan het goedmaken dacht echt niemand van de vriendinnen.

Iedereen vond dat er maar één iemand in de fout was gegaan, en dat was dus de boze vriendin...

Die schooldag was verstreken, ik kom thuis van school, maar ik heb op die plaats geen internet,

dus ik kon mijn e-mail niet chekken. Dan kom ik thuis, ik heb daar wel internet. Ik chek mijn e-mail,

heb ik toch geen soort van haat-mail in mijn mail-box? Van de boze vriendin, natuurlijk.

Ik was er de put van in, ik heb liggen piekeren in mijn bed tot een kot in de nacht...

Maar toen wist ik het. Ik beantwoordde die e-mail niet, maar ik printte hem af. Ik postte dit Little Question

bericht met de vraag: "Wat zou jij doen mocht één van je vriendinnen een andere vriendin schopt?".

Dat was een verschrikkelijk idee, maar mijn idee om die mail af te printen, daar had ik geen spijt van.

Vandaag, 19 april 2013.

De dag nadien nam ik de e-mail mee naar school. Ik liet hem lezen aan sommige vriendinnen die me

nauw aan het hart liggen. Het was wel discreet, want ik ben niet vals, en ik laat echt niet

een haat-mail aan iedereen tonen! En al zeker niet aan de persoon op wie de boze vriendin verliefd

is. Ik heb de vriendin onder 2 ogen gesproken. Ik heb gezegd dat ik het zielig vind om ruzie te zoeken

via e-mail. Ik heb ook gezegd dat ze het nog kan goed maken, maar dat ze zeker niet moet doen

alsof er niets gebeurd is. Eigenlijk heeft ze nog altijd niet haar excuses aangeboden aan de rest.

Wel aan mij voor die gemene mail, maar eigenlijk voor de rest... In alle geval, de spons is erover

geweest, maar de spons heeft nog niet alles uitgewist. Nu gaan we verder. Hopelijk zonder

haat-mails. Maar ja, voor mijn staat dit voorval aan de achterdeur, en mijn weekend voor de deur!

Groetjes!

Eline.